Szykujemy z Justyna otwarcie Creative Commons Polska (już w przyszłą sobotę!) i nie starcza już czasu na pisanie terminala. A w sieci przybywa, jak zwykle dobrych tekstów, oto kilka rzeczy, które ostatnio sprawily mi przyjemność:

The Pro-Am Revolution Charlesa Leadbettera jest krótką książką na temat pro-amatorów, czyli amatorów, którzy są tak dobrzy w swojej dyscyplinie, że stają się niemal profesjonalistami. Pro-am ma dużo wspólnego z ideą creative class Richarda Floridy, także z takimi pomysłami jak Castellsa pro-users, czyli użytkownicy będący producentami. Lessig cytuje Mię Garlick (nową prawniczkę Creative Commons), która takich ludzi nazywa conducers: konsumentami, którzy jednocześnie potrafią produkować. W każdym razie Leadbetter dowodzi, że kreatywność i zdolność do innowacji czaji się poniżej poziomu profesjonalistów, a powyżej amatorów. Oglądałem niedawno program przyrodniczy, o delcie rzeki – najbujniejsze życie kwitnie tam, gdzie woda słodka miesza się ze słoną. Tu jest podobnie. Warto dodać, że książka jest dostępna za darmo jako pdf.

Strona do net.artowego projektu Kingdom of Piracy, zorganizowanej przez Armina Medoscha. Projekt przedstawia wolne oprogramowanie, copyleft i otwartą kulturę jako “pirackie królestwa” (pisał o tym już kiedyś Hakim Bey w tekście Temporary Autonomous Zone). W ramach KOP polecam “publikację” DIVE, będącą fajną porcją mediów (teksty, sztuka, programy, systemy operacyjne), dostępną jako CD oraz online.

Alex Galloway jest hackerem, teoretykiem mediów i artystą, który wydał w zeszłym roku fascynującą książkę o protokołach internetowych jako zjawiskach technicznych, politycznych, medialnych i artystycznych. Wstęp do książki i pierwszy rozdział są dostępne na stronie Gallowaya.

Na koniec wreszcie cytat z Warrena Ellisa, celem pokrzepienia polskiej “cyber”-kultury:

“Zastanawiam się, co się dzieje w rosyjskich subkulturach? A co dzieje się w afrykańskich miastach? W cyberstrefach Korei Południowej i Singapuru? Coś jest nie tak z sytuacją, w której jestem podłączony do całego świata, a otrzymuję wiadomości jedynie z okolic San Francisco.”

PS. Wiadomość z ostatniej chwili: BBC rusza z Creative Archive! (Z tym że na marginesie warto zauważyć, że z nową licencją może być lekkie zamieszani – w największym skrócie rzecz ujmując istnieje chyba groźba niezbyt korzystnego dla wspólnej kultury forkingu)

PS. Tak jak sądziłem, z licencjami conajmniej lekkie zamieszanie jest, szukając pobieżnie znalazłem dobry wpis na blogu “anti-mega”, sprytnie zatytułowany Little Britain – krytyka sprowadza się do tego, że każdy z trzech elementów dodanych do licencji CC Attribution-NonCommerical-ShareAlike, na której bazuje licencja Creative Archive, w jakiś sposób tę licencję “psuje”.